«Η ντουλάπα» του Γιώργου Χαρβαλιά

Γράφει η Έλενα Ντάκουλα

Wardrobe George Harvalias

Μια ντουλάπα που δεν ανοίγει μόνο για να αποκαλύψει ρούχα, αλλά για να ενεργοποιήσει μνήμες, σώματα και απουσίες.

Ανοίγοντας τη «ντουλάπα» του Γιώργου Χαρβαλιά, δεν βρίσκεσαι απλώς μπροστά σε μια σειρά από ζωγραφισμένα ρούχα· βρίσκεσαι μέσα σε έναν χώρο που σε καλεί να κινηθείς, να θυμηθείς, σχεδόν να αγγίξεις. Πουκάμισα και πανωφόρια κρέμονται, διπλώνονται, συσσωρεύονται – όχι ως αντικείμενα, αλλά ως ίχνη ζωής, σαν να έχουν μόλις εγκαταλειφθεί από τα σώματα που τα φορούσαν.

Αφετηρία της πρακτικής του καλλιτέχνη είναι τα «απλά» του πράγματα – τα ρούχα. «Ο πιο γρήγορος τρόπος για να ξεκινήσει κανείς την προσέγγιση της τέχνης είναι ο ελεύθερος συνειρμός», σημειώνει ο ίδιος, και αυτή η ελευθερία διαπερνά τη ζωγραφική του. Τα πουκάμισα, σε άμεση επαφή με το σώμα, κουβαλούν κάτι από την οικειότητα της αφής και της καθημερινότητας· τα πανωφόρια, πιο εκτεθειμένα, φέρουν το βάρος της δημόσιας εικόνας. Μαζί συγκροτούν ένα σιωπηλό αρχείο ταυτότητας.

Η εμπειρία της θέασης είναι έντονα σωματική. Η υλικότητα της ζωγραφικής επιφάνειας δημιουργεί την αίσθηση ότι τα υφάσματα έχουν βάρος και όγκο – ότι μπορείς να τα πιάσεις, να τα ξεχωρίσεις, να τα διπλώσεις ξανά, να τα τακτοποιήσεις. Για μια στιγμή, η απόσταση ανάμεσα στο έργο και το σώμα του θεατή καταργείται.   Η «ντουλάπα» δεν είναι πια εικόνα· γίνεται μια πράξη οικειότητας, μια σχεδόν ενστικτώδης επιθυμία να βάλεις τάξη σε κάτι που σου είναι παράξενα γνώριμο.

Κι όμως, αυτή η τάξη διαρκώς διαφεύγει. Η ζωγραφική του Χαρβαλιά κινείται ανάμεσα σε αντίρροπες δυνάμεις: τάξη και αποδόμηση, στατικότητα και κίνηση, έλεγχος και τυχαιότητα. Οι συνθέσεις, οργανωμένες συχνά σε κατακόρυφους και διαγώνιους άξονες, μοιάζουν να ισορροπούν και ταυτόχρονα να διαλύονται. Μέσα από επαναλήψεις και παραλλαγές, η ίδια εικόνα επιστρέφει ξανά και ξανά – «κάθε εικόνα επιχειρεί να διορθώσει την προηγούμενη χωρίς να την αναιρεί», όπως σημειώνεται στο κείμενο της έκθεσης.

Η «ντουλάπα» αναδεικνύεται έτσι ως «τόπος, πεδίο κρίσης και μνήμης, χώρος ταυτότητας του υποκειμένου». Δεν είναι ένας ουδέτερος χώρος αποθήκευσης, αλλά ένας χώρος όπου το προσωπικό και το συλλογικό μπλέκονται αξεδιάλυτα. Όπως γράφει ο επιμελητής, «το ημερολόγιο μιας κρίσης δεν είναι ο χρόνος μιας προοδευτικής μυθολογίας, αλλά ο χρόνος της επανάληψης και της μετάστασης» – ένας χρόνος που επιστρέφει, επιμένει, μετασχηματίζεται.

Στο τέλος, τίποτα δεν κλείνει οριστικά. Ο θεατής μένει μέσα σε αυτή τη διαρκή μετατόπιση, ανάμεσα στην επιθυμία να τακτοποιήσει και στην αδυναμία να ολοκληρώσει. Ίσως γιατί, όπως υπαινίσσεται και το ίδιο το έργο, «τίποτα δεν φαίνεται όπως θα έπρεπε σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι βέβαιο».

Φωτογραφίες: Έλενα Ντάκουλα © 2026

Πληροφορίες έκθεσης

Batagianni Gallery

Αντήνορος 17, Παγκράτι, Αθήνα 11634, Ελλάδα

+30 2107238047

vbatag@otenet.gr

Ωράριο

Δευτέρα: Κλειστά

Τρίτη: 4:00 μ.μ. – 8:00 μ.μ.

Τετάρτη: 4:00 μ.μ. – 8:00 μ.μ.

Πέμπτη: 4:00 μ.μ. – 8:00 μ.μ.

Παρασκευή: 4:00 μ.μ. – 8:00 μ.μ.

Σάββατο: 12:00 π.μ. – 3:00 μ.μ.

Κυριακή: Κλειστά

https://batagiannigallery.com/

Επικοινωνία

Η Έλενα Ντάκουλα σπούδασε Διαφήμιση και Δημόσιες Σχέσεις και εργάστηκε στο τμήμα Δημοσίων Σχέσεων της “AVINOIL S.A.” του Ομίλου Βαρδινογιάννη και της ημερήσιας εφημερίδας «Μεσημβρινή» του ιδίου Ομίλου καθώς και στο τμήμα Διεθνών Συναλλαγών της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, στο υποκατάστημα της Βοστώνης.

Σταμάτησε να εργάζεται όταν γεννήθηκε το πρώτο της παιδί και επέστρεψαν στην Ελλάδα. Όταν ο χρόνος της το επέτρεψε έμαθε ισπανικά, κληρώθηκε στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και ολοκλήρωσε επιτυχώς το πρόγραμμα «Ισπανική Γλώσσα και Πολιτισμός».

Πιστεύοντας στη δια βίου μάθηση παρακολούθησε κύκλους σεμιναρίων για φιλοσοφία, τέχνη και πολιτισμό, τα οποία εκπονήθηκαν από την «Ακαδημία Πλάτωνα» και τον «Κωστή Παλαμά», υπό την αιγίδα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Λάτρης της Αθήνας, δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον σε ό,τι αφορά τα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης με ενεργό συμμετοχή και εθελοντική εργασία σε αντίστοιχες ομάδες, συλλόγους και σωματεία.

Εκτός από τα ταξίδια και τη Σίφνο αγαπάει πολύ τα ζώα έχοντας ιδιαίτερη αδυναμία στις 7 οικόσιτες γάτες της.

Αρθρογραφεί στην https://www.athensvoice.gr και στο διαδίκτυο. Είναι παντρεμένη και έχει δύο κόρες.