«Η αλλόκοτη χλωρίδα της μνήμης», ατομική έκθεση του εικαστικού Αντώνη Στάβερη στη Φωκίωνος Νέγρη 16.
![](https://itsonlyarts.com/wp-content/uploads/2017/02/Antonis_Staveris_2.jpg)
![]() |
Πόλη σε κίνηση, 2016, λάδι σε καμβά, 120 x 200 εκ. |
Εγκαίνια: Τετάρτη
1η Μαρτίου στις 8 μ.μ.
1η Μαρτίου στις 8 μ.μ.
Επιμέλεια – Διοργάνωση: Ελισάβετ Σακαρέλη
Τρία χρόνια μετά την τελευταία του ατομική
έκθεση ο Αντώνης Στάβερης παρουσιάζει
στη Φωκίωνος Νέγρη 16, σε επιμέλεια
της Ελισάβετ Σακαρέλη, την νέα του έκθεση με τίτλο «Αλλόκοτη χλωρίδα της μνήμης» η οποία εγκαινιάζεται την Τετάρτη
1η Μαρτίου στις 8 μ.μ.
έκθεση ο Αντώνης Στάβερης παρουσιάζει
στη Φωκίωνος Νέγρη 16, σε επιμέλεια
της Ελισάβετ Σακαρέλη, την νέα του έκθεση με τίτλο «Αλλόκοτη χλωρίδα της μνήμης» η οποία εγκαινιάζεται την Τετάρτη
1η Μαρτίου στις 8 μ.μ.
Μετά τα νυχτερινά σε Βερολίνο και Παρίσι ο
ζωγράφος επανέρχεται και μετατοπίζεται αυτή τη φορά στην αστική τοπιογραφία της
Αθήνας. Οκτώ λάδια μεγάλων διαστάσεων και πέντε ακουαρέλες απαρτίζουν την νέα
του εικαστική του κατάθεση.
ζωγράφος επανέρχεται και μετατοπίζεται αυτή τη φορά στην αστική τοπιογραφία της
Αθήνας. Οκτώ λάδια μεγάλων διαστάσεων και πέντε ακουαρέλες απαρτίζουν την νέα
του εικαστική του κατάθεση.
Σημειώνει, χαρακτηριστικά στον κατάλογο της
έκθεσης η ιστορικός τέχνης Λίνα Τσίκουτα – Δεϊμέζη: «Ρεαλισμός και συναίσθημα
μέσα από την παρατήρηση και το βίωμα. Ακόμη παρατηρούμε μία χρωματική
ικανότητα, σε μία κλίμακα αρκετά έντονα εξπρεσιονιστική, στους ουρανούς, στα
δέντρα, στη φύση, που ενίοτε δημιουργεί ταραχή. Περιδιαβαίνοντας τα έργα του
Στάβερη αισθανόμαστε την ποίηση της φευγαλέας, ανώνυμης, μοναχικής διαβίωσης
των κατοίκων μιας μεγαλούπολης, όπως η Αθήνα. Τα τοπία, τα δέντρα, ο ουρανός,
οι άνθρωποι συνυπάρχουν με την ίδια αξία, χωρίς ιδιαίτερη αλληλουχία. Η σύνθεση
με χρωματική συνήθως ένταση αποδίδει το τυχαίο, το φευγαλέο, το αποσπασματικό.
Παράδοξο το γεγονός ότι ταυτόχρονα συνυπάρχουν και εναλλάσσονται το ρεαλιστικό
και το πιο αφαιρετικό».
έκθεσης η ιστορικός τέχνης Λίνα Τσίκουτα – Δεϊμέζη: «Ρεαλισμός και συναίσθημα
μέσα από την παρατήρηση και το βίωμα. Ακόμη παρατηρούμε μία χρωματική
ικανότητα, σε μία κλίμακα αρκετά έντονα εξπρεσιονιστική, στους ουρανούς, στα
δέντρα, στη φύση, που ενίοτε δημιουργεί ταραχή. Περιδιαβαίνοντας τα έργα του
Στάβερη αισθανόμαστε την ποίηση της φευγαλέας, ανώνυμης, μοναχικής διαβίωσης
των κατοίκων μιας μεγαλούπολης, όπως η Αθήνα. Τα τοπία, τα δέντρα, ο ουρανός,
οι άνθρωποι συνυπάρχουν με την ίδια αξία, χωρίς ιδιαίτερη αλληλουχία. Η σύνθεση
με χρωματική συνήθως ένταση αποδίδει το τυχαίο, το φευγαλέο, το αποσπασματικό.
Παράδοξο το γεγονός ότι ταυτόχρονα συνυπάρχουν και εναλλάσσονται το ρεαλιστικό
και το πιο αφαιρετικό».
Ενώ ο συγγραφέας Μισέλ Φάις επισημαίνει: «Ο
Στάβερης, είτε μέσα, είτε έξω, είτε νύχτα, είτε μέρα, μετεωριζόμενος ανάμεσα
στον εσωστραμμένο χρωματικό ευδαιμονισμό του August Macke και στον παγωμένο
ενύπνιο ρεαλισμό του David Ηοckney κατά βάθος καθρεφτίζεται στην ανάμνηση της
ανάμνησης, στην επιθυμία της επιθυμίας και είναι αυτή ακριβώς η
πολλαπλασιασμένη αντανάκλαση, η κρυμμένη αναγωγή που ενεργοποιεί, ερεθίζει,
καθορίζει εντέλει, τόσο το βλέμμα του στον κόσμο όσο και στο τελάρο».
Στάβερης, είτε μέσα, είτε έξω, είτε νύχτα, είτε μέρα, μετεωριζόμενος ανάμεσα
στον εσωστραμμένο χρωματικό ευδαιμονισμό του August Macke και στον παγωμένο
ενύπνιο ρεαλισμό του David Ηοckney κατά βάθος καθρεφτίζεται στην ανάμνηση της
ανάμνησης, στην επιθυμία της επιθυμίας και είναι αυτή ακριβώς η
πολλαπλασιασμένη αντανάκλαση, η κρυμμένη αναγωγή που ενεργοποιεί, ερεθίζει,
καθορίζει εντέλει, τόσο το βλέμμα του στον κόσμο όσο και στο τελάρο».
Τέλος, για το έργο του Στάβερη, ο Νίκος Αλ.
Μηλιώνης υπογραμμίζει: «Τη δύσθυμη ατμόσφαιρα του αθηναϊκού τοπίου του καιρού
μας προβάλλει ο Στάβερης, αναδεικνύοντας την ψυχολογία της κοινωνίας μας με το
να παρουσιάζει όχι τόσο τους ανθρώπους όσο κυρίως το αστικό σκηνικό, όπου
αντανακλάται πιο έντονα η εσωτερική τους μελαγχολία».
Μηλιώνης υπογραμμίζει: «Τη δύσθυμη ατμόσφαιρα του αθηναϊκού τοπίου του καιρού
μας προβάλλει ο Στάβερης, αναδεικνύοντας την ψυχολογία της κοινωνίας μας με το
να παρουσιάζει όχι τόσο τους ανθρώπους όσο κυρίως το αστικό σκηνικό, όπου
αντανακλάται πιο έντονα η εσωτερική τους μελαγχολία».
Η έκθεση συνοδεύεται από εικονογραφημένο,
δίγλωσσο ( ελληνικά – αγγλικά ) κατάλογο, ο οποίος περιλαμβάνει κείμενα του
Μισέλ Φάις, της Λίνας Τσίκουτα – Δεϊμέζη και του Νίκου Αλ. Μηλιώνη.
δίγλωσσο ( ελληνικά – αγγλικά ) κατάλογο, ο οποίος περιλαμβάνει κείμενα του
Μισέλ Φάις, της Λίνας Τσίκουτα – Δεϊμέζη και του Νίκου Αλ. Μηλιώνη.
![]() |
Αθηναίες, 2015, λάδι σε καμβά, 260 x 200 εκ. |
![]() |
![]() |
Χωρίς τίτλο, 2016, ακουαρέλα σε χαρτί, 66 x 102 εκ. |
![]() |
Δεξαμενή, 2016, λάδι σε καμβά, 100 x 140 εκ. |
Ο Αντώνης Στάβερης γεννήθηκε στην Αθήνα το
1973. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ( 1992 – 1998 ) με δάσκαλο τον
Δημήτρη Μυταρά. Το 1998 συμμετείχε στο πρόγραμμα Erasmus στην École nationale
supérieure des Beaux-Arts στο εργαστήριο του Vladimir Velickovic. Το 2010
κέρδισε το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για νέο Έλληνα ζωγράφο κάτω των 40
ετών. Κατά την περίοδο 2010-2012 ήταν Artist in Residency στη Cité internationale
des Arts Paris στη
Γαλλία. Έχει
παρουσιάσει τη δουλειά του σε πέντε ατομικές εκθέσεις ( 2002, 2005 Έκφραση – Γιάννα
Γραμματοπούλου, Αθήνα, 2006 Έψιλον – Ρόζυ Οικονομίδου, Θεσσαλονίκη, 2009, 2013
Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα ). Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Ζει στην
Αθήνα και στο Βερολίνο.
1973. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ( 1992 – 1998 ) με δάσκαλο τον
Δημήτρη Μυταρά. Το 1998 συμμετείχε στο πρόγραμμα Erasmus στην École nationale
supérieure des Beaux-Arts στο εργαστήριο του Vladimir Velickovic. Το 2010
κέρδισε το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για νέο Έλληνα ζωγράφο κάτω των 40
ετών. Κατά την περίοδο 2010-2012 ήταν Artist in Residency στη Cité internationale
des Arts Paris στη
Γαλλία. Έχει
παρουσιάσει τη δουλειά του σε πέντε ατομικές εκθέσεις ( 2002, 2005 Έκφραση – Γιάννα
Γραμματοπούλου, Αθήνα, 2006 Έψιλον – Ρόζυ Οικονομίδου, Θεσσαλονίκη, 2009, 2013
Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα ). Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Ζει στην
Αθήνα και στο Βερολίνο.
Διάρκεια έκθεσης:
1 Μαρτίου 2017 – 26 Μαρτίου 2017
Φωκίωνος Νέγρη 16
Είσοδος ελεύθερη
Ώρες λειτουργίας:
Τετάρτη – Παρασκευή: 6 – 9 μ.μ.
Σάββατο: 12 – 8 μ.μ.
Κυριακή: 12 – 3 μ.μ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Μικρό Παρίσι των Αθηνών 2024 | 10 - 20 Οκτωβρίου | OPEN CALL
«Κεραμικής Μονοπάτια» στη γκαλερί Luminous Eye.
Ελένη Θεοφυλάκτου Relocation: Μικρές περιστροφικές μετακινήσεις κατόπιν αγωγής για την άγνοια
Η genesis gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Νίκου Κόνιαρη «Γιατί κλαις, μαμά;».
Αναφορά στον Hayao Miyazaki. Ατομική έκθεση της Ράνιας Χατζοπούλου στον Φωταγωγό.
«Η ΤΕΧΝΗ ως ΒΙΩΜΑ: Εξερευνώντας τις ΙΣΤΟΡΙΕΣ πίσω από τα ΕΡΓΑ». Ομαδική έκθεση στη γκαλερί ArteVisio...